Ajax HOI!

Vier kaarten voor de Johan Cruijff schaal, regelde mijn man. “Jij gaat ook mee, gezellig!” Met grote ogen keek ik hem aan: “Dan moet er dus een oppas komen.” Tevreden knikte mijn man en liet vervolgens het oppas-verhaal aan mij over. Ik haalde diep adem en knikte terug. Ja. Een oppas. Het moet er maar eens van komen.

Dochter is inmiddels vijf maanden oud en behalve het Kinderdagverblijf en Oma (één keer!) is Dochter nog niet bij iemand anders geweest dan bij haar papa en mama. En dus is het tijd voor weer een welbekende ‘eerste keer’. Ik besluit om Marjolein te vragen, mama van mijn neven en bijzonder groot fan van Dochter. ‘Ik hoop dat ze nee zegt’, denk ik bij mezelf terwijl ik het smsje intik. Daarom doe ik het ook per sms, ik zou anders natuurlijk gewoon even bellen. Maar ik sms, in de hoop dat ze nee zegt. Maar natuurlijk zegt ze geen nee, wat heet: ze is dolenthousiast. En dus gaat de mama de hort op. Met de papa. Naar Ajax.

Schoonzus en Zwager komen uit Friesland over en gaan mee naar de ArenA. Stralend zit Marjolein op de bank: “Daaahaaag, mama! Ik zorg goed voor je kleine meisje.” Ik slik. En ik slik nog eens. Dan wandel ik de deur uit, een beetje witjes. In de auto word ik geplaagd. En dan gaat Echtgenoot zingen: “Niemand laat z’n eigen kind alleen…”, wat een lachsalvo bij Zwager en Schoonzus veroorzaakt. Boos kijk ik hem aan en zeg dan: “Dit zingt hij alleen maar om zijn eigen moeite te verbergen. Want stiekem vindt hij het zelf ook helemaal niet leuk.” Echtgenoot stopt met zingen en zegt: “Sssst!” Ik knik tevreden: ik had gelijk.

We zitten niet bij elkaar, dus samen met Schoonzus wandel ik de trappen van de ArenA omhoog. De laatste keer dat ik hier was, was ik 37 (!) weken zwanger. En opeens krijgt het ‘vrije virus’ me te pakken. Ik loop naar de bar en bestel een halve liter bier. Hoera! Mama is op vrije voeten! Met onverminderd enthousiasme zit ik, midden tussen de Zwolle-fans, mijn liefde voor Ajax te uiten: “Ajax HOI!” roep ik, om de paar minuten. En ik voel me misplaatst, alsof alle voetbal-mannen denken: ‘wat doet die moeder hier? Die moet op de bank zitten bij haar kind.’ Maar ik drink bier en roep: “Ajax HOI!”

Het blijft bij dit ene biertje. En Ajax verliest. Na de wedstrijd blijkt dat Papa ook een beetje last van schuldgevoelens heeft: hij koopt twee Ajax-spenen. Voor onze kleine voetbalfan. Als we thuiskomen, blijkt dat Dochter het naar haar zin heeft gehad. En de papa en de mama hebben het overleefd. Het was een spannende eerste keer, het was een mooie avond.

ajax1

Share Button

2 comments

  1. 1e keren blijven lastig. Zo herkenbaar geschreven. Hier nu ook een mama met een knoop in haar maag. Morgen gaat onze zoon met vrienden naar Albufeira. Feestvakantie. Ik gun het hem van harte maar mennnn ik zalzo blij zijn als ik m volgende week weer heelhuids van Schiphol kan ophalen….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *