Herinneringen dankzij Domineesdag

Via Twitter stromen de beelden van de Domineesdag mijn tijdlijn binnen. Tegelijk maken ze herinneringen in mij wakker. Frisse dominees met open, vriendelijke blikken in lange toga’s. Precies zo’n foto heb ik van mijn vader: een frisse, jonge dominee in een spiksplinternieuwe toga. Een oude, humeurige dominee in een versleten toga is hij niet geworden. Daar kreeg hij de kans niet voor.

Kind van een predikant zijn, is anders dan anders. Mijn vader was een beetje beroemd in onze woonplaats. En daardoor was ik een beetje beroemd. Mensen waren zichtbaar onder de indruk als ze hoorden wie mijn vader was. En dan voelde ik me heel trots. Nog steeds.

En nog steeds verwacht ik half en half dat mensen hem kennen: als ik alleen al mijn achternaam zeg, vind ik dat ze daar direct mijn vader in zouden moeten herkennen. (Dat dat raar is, snap ik best wel. Ik woon inmiddels al jaren in een andere stad en mijn vader overleed voor het wereldwijde web. Er is dus niet zoveel te vinden over hem. Maar toch.)

Dochter groeit nu op zonder deze opa gekend te hebben. Ik hoop dat ik haar ooit kan vertellen over haar opa. De opa in een jurk. Zoals ik eerder deed bij mijn toen zesjarige nichtje: “Wat deed Opa Wim voor werk, tante Marlies?” Ik vertelde dat ze dat best wel weet. “Oja, dominee.” Logischerwijs volgt de vraag wat een dominee dan precies doet. “Je weet toch wat de dominee in jullie kerk doet? Een verhaal vertellen in de kerk. En op zaterdag moest hij die schrijven, zodat hij dit kon vertellen in de kerk.” Mijn nichtje, terwijl ze dapper een ei in stukjes snijdt, denkt hier over na en knikt wijs met haar hoofd. Toch is ze nog niet helemaal tevreden: “Wat deed hij dan op vrijdag, donderdag, woensdag, dinsdag en maandag?”

Mooi. Herinneringen dankzij de Domineesdag.

Share Button

One comment

  1. Op de basisschool zat er een meisje bij mij in de klas die ook de dochter van een dominee was. Ik keek hier altijd erg tegen op, terwijl ze een gewoon meisje was net zoals mij.

    Dominee dag ken ik zelf helemaal niet, ook al ben ik zelf christelijk opgevoed. Maar het klinkt als een mooie dag een ode aan mensen die durven te vertellen waar ze voor staan en andere daarvan willen overtuigen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *