Ronald McDonald Huis: de andere kant

Toen ik 13 jaar was, las ik in de Donald Duck over een Ronald McDonald Huis. Toen wist ik al: daar wil ik ooit werken.

Inmiddels ben ik al ruim 10 jaar verbonden aan Ronald McDonald Huis VUmc. Eerst als vrijwilliger en sinds 3 jaar als assistent-Huismanager. Al ruim 10 jaar zie ik de kracht van het dichtbij je kind kunnen zijn als het ziek is. Hoe belangrijk het is dat je in de buurt bent, zodat je kind weet: papa en mama zijn er voor mij.

Deze week heb ik op een andere manier kennis gemaakt met een Ronald McDonald Huis. Voor het eerst hebben Echtgenoot en ik de kracht van het dichtbij je kind kunnen zijn ervaren. We weten nu hoe móói dit doel daadwerkelijk is, nu ons kleine meisje van maandag tot en met vrijdag in het ziekenhuis gelegen heeft. De eerste nacht was Echtgenoot nog in Amsterdam en hij heeft die nacht niet geslapen. De volgende dag kon hij gelukkig naar ons komen en nam hij zijn intrek in het Ronald McDonald Huis. Een welkom gevoel, een warm gevoel. Hij kreeg precies dat gevoel als wat ik altijd wil geven aan onze gasten.

Het bracht een stukje rust. Voor mijn man, omdat hij bij ons in de buurt was. Voor mij, om af en toe even weg te kunnen uit het ziekenhuis. Maar bovenal: voor Dochter. Zij kon uitgebreid cocoonen met haar papa, nu ze niet in dat enge ziekenhuisbedje wilde slapen. Nooit slaapt ze bij één van ons: deze week kon en wilde ze niet anders.

Dankbaar zijn we, dat we gebruik hebben kunnen maken van Ronald McDonald Huis Friesland. Meerdere malen hebben we gedacht: “Man, wat doen die mensen toch mooi werk.” Meer dan ooit weet ik: ik doe het juiste werk.

 

Share Button

One comment

  1. Aller eerst wil ik zeggen dat ik het heel naar vind dat jullie dochtertje in het ziekenhuis lag/ligt. Ik hoop niet dat het ernstig is :(

    Ik vind het Ronald MCDonalds huis een super mooi initiatief, voor veel ouders is het zo fijn dat dit bestaat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *