Category Archives: Moeder

Pinterest: de nachtmerrie voor Kerstmis

Zwetend zat ik op de vloer in de kamer. Ik vervloekte mezelf en ik vervloekte internet. Hoe kwam ik op dit onzalige idee?

Dat onzalige idee kwam door de doorwaakte nachten van de maanden ervoor. Dochter sliep niet of nauwelijks en acht keer per nacht eruit was de standaard. Niet een week, niet een maand, nee, ruim vijf maanden lang. En wat doe je als je ’s nachts wakker ligt en op den duur niet meer kan slapen? Dan ga je spelletjes doen op je telefoon. Maar ik vind eigenlijk alleen wordfeud leuk en aangezien er niemand anders 8 keer per nacht eruit moet, en dus een woordje kan leggen, moest ik op zoek naar ander tijdverdrijf.

En daar was Pinterest. Dat kutterige Pinterest. Dat zelfs onkundigen zoals mijzelf laat denken dat ze iets kunnen wat eigenlijk niet voor hen weggelegd is. Dat vreselijke, vreselijke Pinterest.

Maar ik trapte erin. Ik zag een idee voor een kerstkaart. En ik zag het helemaal voor me: genoeglijk een kerstmuziekje op, Dochter in d’r oude trainingspakje en wat verf en papier. En oh, oh, oh, wat zouden Dochter’s beppe, oma en ooms en tantes blij verrast zijn met zo’n énig, persoonlijk kaartje? Want wie wil er nou niet een kerstkaart met een voetje van kleindochter/ nichtje/ vriendinnetje? Zo gedacht, zo gedaan: verwarming aan, kerstmuziekje werd BabyTV en de verf moest nog snel worden gehaald. Want tsja: als je niet creatief bent, heb je de attributen er ook niet voor. Maar dat mocht de pret niet drukken.

IMG_4713 IMG_4717 IMG_4716

Het duurde nog geen vijf minuten, of ik zat zwetend op de vloer in de kamer. Ik vervloekte mezelf en ik vervloekte Pinterest. Hoe kwam ik op dit onzalige idee? KUT-Pinterest. Dochter begreep er ook geen hout van en probeerde zich alle kanten op te wurmen. Want dat doen baby’s nu eenmaal: die werken echt niet mee als de mama besluit om een énig kerstkaartje te maken. En dus zat Dochter onder de verf, zat de mama zwetend op de vloer en was de vloer één grote verfpot: een waar Pinterest-bloedbad. Ik was blij dat ik de poezels tijdens dit hele debacle had buitengesloten. De gevolgen waren niet te overzien geweest.

Uiteindelijk duurde het nog vier weken voor ik de moed had om verder te gaan. Want na het ontstane oorlogsgebied van het voetje stempelen, moesten er ook nog oogjes geplakt worden. En, oh gruwelijk: geweien getekend. En zoals je waarschijnlijk wel geraden had: tekenen kan ik ook al niet.

Inmiddels is de Pinterest-nachtmerrie voorbij en is het resultaat met de post mee. Want wie wil er nou niet zo’n kerstkaart (en ja: ik klink cynisch nu).

Vrolijk Kerstfeest. Ondanks Pinterest.
kerstkaart 1        kerstkaart 2

 

#Nachtouders

Midden in de nacht wordt Dochter wakker. Ze heeft een verstopte neus, want Darth Vader still hasn’t left the building. Zoals het hoort bij een echte mama, ben ik direct wakker en stap uit bed. Terwijl ik even met mijn ogen knipper en het slaapzand uit m’n ogen wrijf (zo wakker was deze moeder ook weer niet), kijkt Dochter grijnzend naar me.

Als de verstopte neus verholpen is, maak ik van het wakkere moment gebruik om even naar het toilet te gaan. Ik val half in slaap, maar hoor Dochter dan op de bekende baby-manier hoesten: half-stikkend. Omdat ik weet dat ze in orde is, en ik deze hoest inmiddels ken, blijf ik zitten waar ik zit.

Echtgenoot schrikt echter wakker van het gehoest. Hij stormt uit bed om z’n Dochter te redden, maar loopt slaapdronken tegen de kast aan. Ik roep vanaf het toilet: “Er is niets aan de hand!” Echtgenoot strompelt, na een korte check, weer naar bed, draait zich om en slaapt verder.

Inmiddels heb ik de fles klaar en geef die aan mijn hongerige Dochter. Dan zie ik haar gezichtje vertrekken. En ik weet: daar gaan we weer. En dus sta ik midden in de nacht een poepluier te verschonen. En opnieuw vind ik dat we nog wat moeten werken aan haar fatsoensnormen. Want een poepluier midden in de nacht, vind ik respectloos naar de mama.

Drie kwartier na de verstopte neus zijn we klaar. Het nachtelijk gerommel maakt weer plaats voor nachtelijke rust. Om twee uur later weer opnieuw te beginnen. Zonder poepluier hopelijk.

Ah, de avonturen van een #nachtouder.

De opvoeding: Dochter’s fatsoensnormen

Papa en mama zitten lekker te eten en Dochter zit er genoeglijk bij in haar Triptrap. We keuvelen wat en af en toe heeft Dochter ook wat te melden. Dan wordt ze stil. En rood. En ze wordt nog een beetje roder. Ze wordt zelfs een beetje paars. “Ohoh,” zeggen we tegen elkaar.

Ja hoor, de welluidende klanken van een volle broek klinken ons in de oren. Haar beentjes, voetjes, ruggetje … Tot aan haar oksels zit ze eronder. Terwijl we zitten te eten! Papa zegt: “Kon je niet even tien minuten wachten?” Nee hoor, Dochter wilde het nu graag: het komt immers op als poepen. Maar heus niet erg: na een snelle wasbeurt, schone kleertjes en schone luier is Dochter weer tiptop in orde.

Maar we moeten haar nog wel even leren om haar momenten te kiezen. En zo begint de opvoeding: met gelijke munt terugbetalen. Dus als Dochter zit te eten, laat mama even een goeie wind. Oog om oog, tand om tand. Zo leer je fatsoen.

Wat een eer: ik ben een Fantastic Mom!

Vlak voor Moederdag deed ik mee aan een winactie op een leuke website voor mama’s. Toch wel zo’n beetje de doelgroep waar ik nu toe behoor. En ik won. Dus Dochter ging vrolijk gerompert door het leven met een prachtig roze romper. Omdat ik had gewonnen, moest ik mijn adresgegevens doormailen. In mijn mail staat standaard in de handtekening mijn blog-link. En dus bracht Fantastic Moms.nl een bezoekje aan mijn blog. En de reactie was bijzonder leuk: “Ik had nog een vraagje. Ik ging nav onderstaande mail eens kijken op je blog en vind het superleuk! Ik houd heel erg van je humoristische en open manier van schrijven. Absoluut een fantastic moms dus ;)”.  En of ik wel mee wilde werken aan de rubriek Fantastic Moms.

Nauwelijks vier maanden mama en nu al een kroon op mijn werk. Overigens: Dochter zal haar wijze hoofd schudden. Zij is immers de kenner. Zij denkt vast: “Mijn moeder is best lief, maar moet nog erg veel leren.” Maar dat maakt niet uit. Ik stak de pluim tussen mijn billen en gaf vrolijk antwoord op de vragen die me werden gesteld. En de antwoorden zijn nu te lezen op die hele leuke website. Ik nodig jullie van harte uit om ook te lezen. En ook als je geen Fantastic Mom bent, ben je van harte welkom op die website.

DEFLOGO-300x300

Deze week in ‘Zij is Fantastic’: Marlies. Deze Amsterdamse mom kwamen we voor het eerst tegen op Twitter toen ze nog zwanger was van haar eerste kind. Inmiddels is prachtige Yfke geboren en hebben we ook haar blog ontdekt. Op prinsesmarlief.nl blogt deze dame al jaren over alles wat haar bezig houdt. Wij zijn fan van haar nuchtere en uber grappige schrijfstijl. En wat een verademing dat zij de zaken gewoon durft te benoemen zoals ze zijn. Tijd voor een ondervraging! Lees verder.