Tag Archives: identiteitscrisis

Prinses Marlief: het bloed kruipt waar het niet gaan kan

Het bloggen zit me in het bloed. Al meer dan tien jaar blog ik. Alles in mij ademt blog. En toch deed ik het niet meer. Het bloggen. Het leven stond in de weg. Ik blog namelijk graag over vrolijke blunders, overgoten met een roze sausje. En het afgelopen half jaar waren er genoeg blunders, maar was het sausje niet zo roze. En dan blokkeer ik. Dan schrijf ik niet. Omdat het schrijven mij in het bloed zit. En dan kan het soms zomaar allemaal even te dichtbij komen.

Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. En dankzij mijn blogbestie (zojuist verzonnen. Weet niet hoe zij het woord ervaart) Miek, word ik er weer met de haren bij getrokken. Dat doet ze goed, ze komt steeds op het juiste moment. “Ja, ik wil graag bloggen.”
Maar Prinses Marlief was ooit een blunderprinses in het grote, boze Amsterdam. Toen ik moeder werd, werd de naam ‘Prinses Marlief’ al wat twijfelachtig. Maar nu ik niet meer in het grote, boze Amsterdam woon, vraag ik me af waar ze nu is. Want kan Prinses Marlief, een moeder van net geen middelbare leeftijd wonend in een klein deurp, nog een prinses zijn? Heeft zij nog bestaansrecht, als Prinses Marlief?

Blogbestie denkt mee in mijn verwarde periode: “Maar je bent online zo bekend als Prinses Marlief. Dat is toch zonde?” Echtgenoot doet ook een duit in het zakje:  “Marlies Matters!” Ik grijns: die is leuk. Maar is het zo leuk als Prinses Marlief?

Ik haal adem. Uiteindelijk draait het om mij. Ik ben veranderd, Prinses Marlief niet. Ik moet accepteren dat ik in Het Dorp woon. Dat ik niet meer in mijn geliefde Amsterdam woon. Dat ik moeder ben. Dat ik serieuze en volwassen dingen doe, zoals belastingaangiftes en APK keuringen.

Ik ga Prinses Marlief opnieuw leren kennen. En zij mij. Want ook in Het Dorp doe ik doldwaze dingen. En misschien kennen ze me hier nog niet als Prinses Marlief, ik ben bang dat dat niet al te lang meer duurt. Want het bloed kruipt waar het niet gaan kan en mijn ware ik zal vanzelf weer bovenkomen. En daar mogen jullie van meegenieten. Zoals het hoort.