Tag Archives: kerst

Pinterest: de nachtmerrie voor Kerstmis

Zwetend zat ik op de vloer in de kamer. Ik vervloekte mezelf en ik vervloekte internet. Hoe kwam ik op dit onzalige idee?

Dat onzalige idee kwam door de doorwaakte nachten van de maanden ervoor. Dochter sliep niet of nauwelijks en acht keer per nacht eruit was de standaard. Niet een week, niet een maand, nee, ruim vijf maanden lang. En wat doe je als je ’s nachts wakker ligt en op den duur niet meer kan slapen? Dan ga je spelletjes doen op je telefoon. Maar ik vind eigenlijk alleen wordfeud leuk en aangezien er niemand anders 8 keer per nacht eruit moet, en dus een woordje kan leggen, moest ik op zoek naar ander tijdverdrijf.

En daar was Pinterest. Dat kutterige Pinterest. Dat zelfs onkundigen zoals mijzelf laat denken dat ze iets kunnen wat eigenlijk niet voor hen weggelegd is. Dat vreselijke, vreselijke Pinterest.

Maar ik trapte erin. Ik zag een idee voor een kerstkaart. En ik zag het helemaal voor me: genoeglijk een kerstmuziekje op, Dochter in d’r oude trainingspakje en wat verf en papier. En oh, oh, oh, wat zouden Dochter’s beppe, oma en ooms en tantes blij verrast zijn met zo’n énig, persoonlijk kaartje? Want wie wil er nou niet een kerstkaart met een voetje van kleindochter/ nichtje/ vriendinnetje? Zo gedacht, zo gedaan: verwarming aan, kerstmuziekje werd BabyTV en de verf moest nog snel worden gehaald. Want tsja: als je niet creatief bent, heb je de attributen er ook niet voor. Maar dat mocht de pret niet drukken.

IMG_4713 IMG_4717 IMG_4716

Het duurde nog geen vijf minuten, of ik zat zwetend op de vloer in de kamer. Ik vervloekte mezelf en ik vervloekte Pinterest. Hoe kwam ik op dit onzalige idee? KUT-Pinterest. Dochter begreep er ook geen hout van en probeerde zich alle kanten op te wurmen. Want dat doen baby’s nu eenmaal: die werken echt niet mee als de mama besluit om een énig kerstkaartje te maken. En dus zat Dochter onder de verf, zat de mama zwetend op de vloer en was de vloer één grote verfpot: een waar Pinterest-bloedbad. Ik was blij dat ik de poezels tijdens dit hele debacle had buitengesloten. De gevolgen waren niet te overzien geweest.

Uiteindelijk duurde het nog vier weken voor ik de moed had om verder te gaan. Want na het ontstane oorlogsgebied van het voetje stempelen, moesten er ook nog oogjes geplakt worden. En, oh gruwelijk: geweien getekend. En zoals je waarschijnlijk wel geraden had: tekenen kan ik ook al niet.

Inmiddels is de Pinterest-nachtmerrie voorbij en is het resultaat met de post mee. Want wie wil er nou niet zo’n kerstkaart (en ja: ik klink cynisch nu).

Vrolijk Kerstfeest. Ondanks Pinterest.
kerstkaart 1        kerstkaart 2

 

Kerst 2013: brandende kaarsjes

“Ik moet werken met Kerst,” zei ik, als men me vroeg wat ik ging doen met de feestdagen. Dat leverde me steevast medelijdende blikken op: ah, balen! Ik bedacht me pas later: ik had het heel anders moeten zeggen. “Ik mag werken met Kerst!” Ik vond het namelijk helemaal niet erg om te werken met Kerst.Een Kerstbrunch voor de gasten van Ronald McDonald Huis VUmc is een welkome afleiding van de lange en vaak spannende dagen in het ziekenhuis. Ondanks de moeilijke tijd, toch een feestelijk tintje. Aandacht voor mensen die het moeilijk hebben. Uiteindelijk is dat waar Kerst om draait.

En dus stond ik om half acht al in het Huis om alles voor te bereiden. Ik was gelukkig niet alleen, want collega R. en wat vrijwilligers sloten zich bij me aan. Dankzij oud-gasten konden we een overheerlijke brunch aanbieden, gemaakt door een superrestaurant. De koks kwamen het eten brengen en alles rook heerlijk.

We openden de brunch met het aansteken van kaarsjes voor alle kindjes van de gasten in het ziekenhuis, we noemden ze bij naam. Een symbolisch gebaar. Een kaarsje van hoop, van warmte, maar vooral van kracht.

Een drukke kerst, maar een hele speciale kerst. Met een brok in mijn keel reed ik naar huis. Wat zijn wij enorm gelukkig dat we kerst gewoon thuis kunnen vieren, met familie om ons heen. Nooit eerder waardeerde ik de Kerst bij onze familie zo enorm als dit keer – steeds moest ik denken aan die brandende kaarsjes in de vensterbank.

1521895_10152208988886042_484744076_n