Tag Archives: stamppot

Zzzuurkool!

De eerste maanden van mijn zwangerschap bracht ik vooral kokhalzend door. Ik vond alles vies ruiken en smaken. Saté? NEE! Knoflook? Weg ermee! En zo was er eigenlijk weinig wat ik nog lekker vond.

Ik zeg weinig, maar eigenlijk was er maar één ding dat ik nog wilde hebben. Zuurkool. Hoogzomer, 30 graden, maar ik wilde zuurkool. Echtgenoot schudde stomverbaasd zijn hoofd: “NEE! Dat is toch helemaal niet lekker nu?” Ik kon er niets aan doen. Het énige waar ik nog zin in had, was zuurkool. Hij probeerde het nog eens: “Ik heb gekeken in de winkel, maar het was er niet.”

Dat was een grapje, want het was er wél. Dat bewees lief collegaatje R. “Ik was in de Albert Heijn en zag zuurkool. Ik heb dus een pakje meegenomen voor je. Dan kun je lekker zuurkool eten.”

Ik genoot. Zuurkool was het enige dat op het menu stond zonder dat ik een bezoek aan het toilet hoefde te brengen. Wekenlang stond er zeker drie keer per week zuurkool op het menu. Na enkele maanden werd dit menu uitgebreid met andere stamppotten. Als het maar stamppot was, dan werd ik gelukkig.

En toen werd het Kerst. Mijn moeder stelde voor om uit eten te gaan. Ik, inmiddels 31 weken zwanger, zag dat niet zo zitten. “We kunnen ook thuisblijven,” opperde ik. Mijn moeder dacht hier over na. “Oh, dan maak ik een stamppottenbuffet!” riep ze enthousiast uit. Ik gilde van puur piezelier met haar mee. “Jaaaa, wat een goed idee! MET ZUURKOOL!”

Kerst brak aan en ik moest overdag eerst nog werken in Amsterdam. Een kerstbrunch voor de gasten van Ronald McDonald Huis VUmc. En wat stond er op het menu? Juist. Zuurkool. ZUURKOOL! Dolgelukkig laadde ik mijn bordje vol. Alsof de koks van het restaurant wisten dat ik alleen maar zuurkool wilde!
Ik was blij met mijn zichtbaar zwangere buik, want gasten en vrijwilligers knikten genoeglijk glimlachend naar me: “Lekker voor de baby.” Met mijn mond vol, knikte ik, terwijl ik stiekem dacht: “Lekker voor mij!”Tweede kerstdag aten we bij mijn moeder. En ze had, speciaal voor mij, zuurkool gemaakt. Mijn familie smulde van de andere twee stamppotten, terwijl ze goedig de zuurkool voor mij overlieten. En ik genoot. Van de zuurkool. Met Kerst. En ik sprak de magische woorden: “Dat mag. Want ik ben zwanger.” En ik propte vervolgens nog snel een hap zuurkool in mijn mond. Mmm!!
Zuurkool1zuurkool