Tag Archives: stress

Een satanisch sms-bericht

Toen vriendinnetje Sandra zwanger was van haar derde, belde ze me een week of twee voor haar uitgerekende datum. “Lies, ik denk dat het is begonnen. Wil je even met mij naar het ziekenhuis?”

Op slag was ik in de stress. Want natuurlijk wil ik met haar mee, maar man! Spannend! Ik roep tegen haar: “Ja. Ik kom eraan. Ik moet nog even me aankleden, dus duurt een minuutje langer!” San lacht en zegt kalm: “Doe maar rustig aan. Ik moet ook nog even douchen.”

Stomverbaasd hoor ik haar kalmte aan. Eerst even douchen? Je gaat bevallen, mens! Maar het is San’s derde keer. Zij weet al hoe het werkt. En zij had echt nog wel even tijd voor een verfrissende douche.

Ik trek me niets aan van haar kalmte en spring in mijn kleding. Ik sprint naar beneden en scheur weg met mijn autootje. San woont dichtbij, dus 3 minuten later zie ik haar huis voorbij komen. Juist, voorbij komen. Ik rijd er namelijk in al mijn agitatie langs in plaats van dat ik stop.

Ik bedenk me niet en gooi mijn stuur om. Tijd voor een U-turn. Uiteraard wel even gecheckt of het kon. Het kon. Ik had alleen de politie niet gezien. En natuurlijk houdt die me aan. Bibberend, bevalbibbers én poltiebibbers, open ik mijn raampje: “Zo mevrouwtje, wat dachten wij te gaan doen?”

“Nou, mijn beste vriendin gaat BEVALLEN! WE HEBBEN HAAST!” roep ik hem toe, “Dat snapt u toch wel!” Nog voor Meneer Agent kan uitleggen dat mijn verkeersgedrag wat te wensen overlaat, bevalling of niet, komt Sandra aanwaggelen (dat mag. De bevalling was begonnen. Dan waggel je.). Ze steekt haar hand omhoog en knikt goedig glimlachend naar de agent: “Mijn schuld! Ze is hier voor mij!”

Tegen zoveel vrouwelijk (beval)geweld kan de agent niet op. Hij knikt even en stuurt ons door: “Maar wel oppassen, dames.” Wij knikken braaf en zodra San de auto ingeklommen is, belanden we in een lachstuip. Die heb ik blijkbaar even nodig, want mijn stresslevel daalde toen een stuk. De rit naar het ziekenhuis verloopt verder zonder enige problemen.

San giechelt nog vaak om mijn stressniveau van dat moment. Maar nu kon ik haar terugpakken. Pay back time. Ze smst me. Dagelijks, om even te checken hoe het is. En zonder voorbedachte rade maak ik er opeens een héél geestig sms-gesprek van. Vind ik, tenminste. San iets minder: “Je bent lief-vriendinnetje-af,” vertelt ze me de volgende dag. Gelukkig weet ik dat ze dat toch lekker niet meent.

satanisch smsbericht